ἐπιστάτης
epistatēs
- master
- a chief, commander, master
STEPBible TBESG
Glosses: master
ἐπιστάτης, -ου, ό
(ἐφίστημι), [in LXX: 4Ki.25:19, Jer.29:26 52:25 (פָּקִיד), 2Ch.31:12 (נָגִיד), 2Ma.5:22, etc. ;]
a chief, commander, master: Luk.5:5 8:24, 45 9:33, 49 17:13 (cf. Dalman, Words, 336 ff.).†
(AS)
Abbott-Smith
Glosses: a chief, commander, master
a chief, commander, master