Ἰτουραῖος, -αία, -αῖον

[in LXX: 1Ch.5:19 A (יְטוּר) * ;]

Ituræan (in cl. always ὁι Ἰ. the Ituræans) χώρα (ἡ Ἰτουραίων ὀρεινή, τὰ τῶν Ἰ. μέρη, Strabo, XVI, ii, 16, 20), Luk.3:1 (cf. Exp. (1894), ix, 51 ff. 143 ff. 288 ff.).†

(AS)