κεραμικός, -ή, -όν

(κέραμος), [in LXX: Dan LXX 2:41 (פֶּחָר)* ;]

__1. (cl.) of a potter (e.g. γῆ).

__2. In LXX and NT, = cl. κεραμεοῦς (Plut. κεράμειος, Polyb. -μαῖος, etc), earthen: Rev.2:27.†

(AS)

of a potter; earthen